Forto de Planck

El testwiki
Revizio de 01:43, 14 okt. 2023 fare de imported>Dotyoyo (Forigis ripetitan vorton (unuoj))
(malsamoj) ← Antaŭa versio | Rigardi nunan version (malsamoj) | Sekva versio → (malsamoj)
Salti al navigilo Salti al serĉilo

En fiziko, la forto de Planck ωP estas la mezurunuo de forto en sistemo de naturaj unuoj origine proponitaj de germana fizikisto Max Planck.

Ĝi egalas al

FP=mPctP=c4G

kie c estas lumrapideco en vakuo;

G estas gravita konstanto;
mP estas maso de Planck;
tP estas tempo de Planck.

Ĝia valoro estas

FP ≈ 1,21026(12) · 1044 N

La ĉeferarujo de la pritaksita valoro estas metita en krampoj.

Pli elvolvita formo de ĉi tiu lasta esprimo estas FP = 1,21026 · 1044 N ± 0,00012 · 1044 N.

Necerteco de la valoro estas ĉefe pro necerteco de la gravita konstanto G. Relativa necerteco de FP preskaŭ egalas al tiu de G. Vidu plu en unuoj de Planck#Necertecoj de valoroj.

Fizika signifeco

La Planck forto estas ankaŭ asociita kun la ekvivalento de gravita potenciala energio kaj elektromagneta energio kaj en ĉi tiu ĉirkaŭteksto ĝi povas esti komprenita kiel la forto kiu limigas sin-gravitantan mason al duono de ĝia radiuso de Schwarzschild:

FP=Gm2rG2

kie m estas iu maso

rG estas duono la Radiuso de Schwarzschild rs de la donita maso:
rG=rs2=Gmc2

Pro tio ke la dimensio de forto estas ankaŭ rilatumo de energio dividita per longo, la Planck forto povas esti kalkulita kiel energio dividita per duono la radiuso de Schwarzschild:

FP=mc2Gmc2=c4G

Ĝenerala relativeco

En ĝenerala relativeco, la forto de Planck estas ofte utila en sciencaj kalkuloj kiel rilatumo de elektromagneta energio por gravita longo. Tial ekzemple ĝi aperas en la ejnŝtejnaj kampaj ekvacioj, priskribantaj propraĵojn de gravita kampo ĉirkaŭbaranta iun donitan mason:

Gμν=8πGc4Tμν

kie Gμν estas la ejnŝtejna tensoro kaj Tμν estas la energio-momanta tensoro.

Vidu ankaŭ

Eksteraj ligiloj